Paulina Buźniak
Klaudia Kiercz
Klaudia Kiercz
The sandbox is a space of childhood play. Sandcastles are built there, molds pretend to be ice cream, and countless toys serve to pour, dig up, and bury. Sometimes something gets lost there – a toy car, a doll, a headscarf. Sand, associated with carefree moments, the beach, and holidays, keeps these objects like treasures.
But when sand is replaced by ordinary soil, the associations change drastically. Objects abandoned in it no longer evoke thoughts of play, but of finality. In the context of mass graves, earth becomes the weight of memory. A doll found in it is not waiting for its owner to return the next day to continue playing. The doll’s owner will not return.
----------------
Piaskownica to przestrzeń dziecięcej zabawy. Powstają w niej zamki z piasku, foremki udają lody, a całe mnóstwo zabawek służy do przesypywania, odkopywania i zakopywania. Czasem coś się tam zgubi – samochodzik, lalka, chusteczka na głowę. Piasek, kojarzący się z beztroską, plażą i wakacjami, przechowuje te rzeczy jak skarby.
Jeśli jednak piasek zastąpi zwykła ziemia, skojarzenia zmieniają się diametralnie. Porzucone w niej przedmioty nie budzą już myśli o zabawie, lecz o ostateczności. W kontekście zbiorowych mogił ziemia staje się ciężarem pamięci. Znaleziona w niej lalka nie czeka na swoją właścicielkę, która nazajutrz wróci, by kontynuować zabawę. Właścicielka lalki już nie wróci.
